چيزي مرا به سمت خودم مي كشد وبعد000
هي چرخ مي خورم كه تو را....چرخ می خورم
چشم تو را .....به آخر خط مي رسد وبعد000
فاطمه تفقدي
يك لحظه قطع خورشيد
بيا مثل سنت ها باشيم ،بيا مثل سنت ها مهر بان باشيم0
مادر بزرگ مي گفت:براي دلم قليان مهرباني چاق كن،قليان مهرباني
كه مي كشم ،خستگي ام در مي رود و پدر بزرگ هميشه سيگار خنده به لب داشت ، بدون اينكه حتي يك سيگار بكشد0
اين دود ها نامهربانمان كرده اند0ديروز خواهر كوچكم كه از مدرسه آمد
گفت :راستي چرا پرنده ها اينقدر مهربانند؟
گفتم :چون سيگار نمي كشند0چون مادر بزرگ شان را دوست دارند ،چون هميشه با هم به گردش مي روند،چون هميشه تنها غمگين مي شوند 0من اين ها را به خواهرم گفتم با زبان كودكانه0او گفت :پس چرا جوجه ام كه
مرد،مرغ ها جمع نشدند؟گفتم :چون مرغ ها با آدم هايند ! چون
مدتي ست مرغ هاهم آدم شده اند000!
راستي چرا آدم شدن يعني نامهربان شدن؟000
به برادرم گفتم :كليد خورشيد را بزن، چشم هايم نمي بيند،
كم كم هوا دارد تاريك مي شود0گفت:مگر نمي داني خورشيد قطع است 0
گفتم :آخر چقدركوچه ما بايد خورشيد قطع شود، بايد به سازمان نور شكايت كنم0 تلفن فراموشي را بگير0برادرم خنديد،ره به جايي نخواهي برد،سيم هاي ارتباطي عاطفه نازك شده است وخواهر كوچكم زير گريه زد0
مادرم گفت:از تاريكي مي ترسي؟ خواهرم گفت :نه مي خواهم در آينه نگاه كنم0آينه برايش آوردم،دلش را در آينه نگريست0سرخ بود وپر تپش0
گفتم :راستي اديسون از آينه ها به نور رسيد0خوب است ما هم دل هايمان را جمع كنيم ،شايد خورشيد بيايد0خانه خيلي تاريك است دلم سياه
مي شود 0 برادرم خنديد:گفت دل هايمان را اگر جمع كنيم ،خانه سياه تر
مي شود0گفتم : بچه هاي همسايه را جمع مي كنيم آنها روشنند0
دل هايشان هنوز سرخ است و مي تپد،مگر قلب سپيده را در آينه نديدي؟او هنوز كودك است ،بخدا تيرمان به هدف آسمان مي خورد0 برادرم باز هم خنديد0
يادم رفته بود براي مادر بزرگ قليان مهرباني چاق كنم،مادر بزرگ هنوز
خسته بود0سپيده براي جوجه اش،كنار پنجره آواز مي خواند0
برادرم رفته بود تلفن فراموشي را بگيرد،تا محله مان را به ياد آورند 0
من براي مادر بزرگ قليان چاق مي كردم ومادر مي خواست روي
لحاف آبي سپيده ستاره دوزي كند كه ناگهان خورشيد آمد،
مادر بزرگ صلوات بر روشني فرستاد0
خدايا شكر! پدر بزرگ گفت ومن از ته وجدان خنديدم0
برادرم كه آمد گفتم ديگر لازم نيست(( پيش از آنكه فكر كني اتفاق
مي افتد )) 0
****
مادر ستاره دوزي مي كرد،سپيده به فكر پيراهني براي جوجه بود0سپيده هميشه اينگونه بود ،مي خواست چشم هايش را هم تقسيم كند0پدر بزرگ
سيگار عاطفه مي كشيد0
ومادر بزرگ خستگي اش در رفته بود،گفتم :مادر بزرگ قصه اي بسراي !
پدر بزرگ گفت :بايد مثل سنت ها مهربان باشيم 0مثل قديم ها، مثل
كوچه هاي تنگ ،مثل كاهگل ها،مثل پله هاي متروك0گفتم: راستي
چرا كوچه هاي قديم، اينقدر تنگ بود؟
پدر بزرگ سرفه عاشقانه اي كردو گفت :چون قديمي ها وجدان شان پير نبود،هي عاطفه شان زمين نمي خورد،هي اعتمادشان ترك
بر نمي داشت0 مردم با عصاي اعتقاد هيچوقت زمين نمي خوردند0
گفتم:چقدر از كوچه هاي تنگ مي ترسم!
پدر بزرگ باز هم پكي به سيگار خنده زدو گفت :چون پاي ايمان مردم
لنگ است،كوچه ها امروز گشادتر شده اند،دل ها اما تنگ تر0
قديم ها دلها بزرگ بود به اندازه سه خيابان امروز0آنوقت گفت:حالا
هم مي ترسي؟
گفتم :از كوچه هاي گشادِ امروز بيشتر0 مادرم چاي بهار مي ريخت0
برايمان كه آورد،اتاق بوي عطر نارنج گرفت0
پدر بزرگ گفت راستي قديم ها مردم هميشه به دلشان ادكلن بهارو نارنج
مي زدند،حرف كه مي زدند زندگي بوي طراوت صداقت مي گرفت0گفتم امروز چشم ها هم بي اعتبارند!!!
مادر بزرگ زير لب گريست،((بايد قبل از مردن سر مزار يكديگربرويم ))0
برادرم سرش را از روي كتاب انديشه بلند كردوگفت :كاش اينهمه
عاقل نبوديم0
مادرم در حاليكه رختخواب هاي خستگي را پهن مي كردبه برادرم
گفت:صبح زود بيدارت مي كنم تا بروي سر كوچه صميميت ونان عشق
بخري ،نانوايي امروز بسته بود0
ومن زير لب انديشيدم : پدر بزرگ هميشه سيگار خنده به لب دارد، بي آنكه حتي يك سيگار كشيده باشد0هرروز براي مادر بزرگ قليان مهرباني
چاق مي كنم ، بي آنكه يكبار سرفه كرده باشد،سينه اش هم مثل
سپيده سالم است0
****
خدايا دود ها خراب مان كرده اند،ماشين هاي اسباب بازي،آنتن هايِ جدايي،گيرنده هاي پرخاش ، دلم چقدر000 گرفته است،
بايد به سنت ها برگرديم0
فاطمه تفقدي
خاطرات كودكي من
يادش بخير !روز هايي كه شش سالگي مدرسه ام فرستاده بودند
و از شدت مكيدن پستانك ، كوكو را طوطو مي گفتم وهر وقت دلم
مي گرفت زير ميز مي رفتم و با پستانك قرمز سوتي ام چه خلوتي داشتم
وعصرها در خيابان بدنبال برادرم مي دويدم تا نخ كاغذ باد را كمي به من
بدهد وذوق كنم و ريسه بروم 0
اين روزها ديگر برادرم كاغذ باد هوا نمي كند ونه هيچ بچه محلي
كاغذ بادي را در آسمان دنبال نمي كند، گيسوانِ من، در جُمجُمك
بّلك خزون به پايان رسيده است وهيچ كودكي فالي نمي فروشد
تا من هر روز صبح منتظر بمانم و يك قران فالي بخرم0
ديگر هيچ پستانكي هيچ كودكي را از گريه باز نمي دارد0 ديگر هيچ كوچه
تنگي0000تو را تا آسمان دل نمي گشايد0ديگر هيچ0000اتل متل-لِي لِي
الا كلنك –خط بازي –قايم موشك-جمجمك بلك خزون و
00۰دل تنگي ات را بر نمي آشوبد0
چغك ها هم كمتر شده اند ، موسي كو تقي ها هم خانه ما را فراموش
كرده اند0امروز دختر همسايه ما نمي فهمد نخود ...نخود...هر
كي بره خانه خود...يعني چه؟گله هاي من در ...گرگم وگله
مي برم، گم شده است 0
چقدر گرگم به هوا ميشديم بي آنكه گرگ باشيم۰
وكودكان امروز چقدر گرگ بازي نمي كنند وبزرگ كه مي شوند
گرگ بودن را خوب بلدند۰
چقدر دلم تنگ است براي حوض بزرگ وآبي حياط ...درخت هاي آلبالو
وگيلاس و انار و گلابي و سيب و آنهمه سبزي وريحان وتربچه
...چقدر دلم 000براي غوطه خوردن 000براي كلاونگ رفتن000
براي بانوجِ خواهرِ رقيه را تكان دادن 000براي ماه را تا ستاره ها
شمردن000براي تخت هاي چوبي توي حياط000براي قصه ها و
شعر هاي بي بي 000براي آرزوي بزرگ شدن وفوران كردن000
براي نمره هاي بيست و000ودلشوره هاي پستانك مكيدن زير ميز
براي000براي000براي000تنگ است 0
امروز ديگر نمي توانم دست هاي تو را در دست هاي كودكي هايم
بفشارم ،نمي تواني صداي بغضم را بشنوي ،نمي توانم برايت
گريه كنم 000تنها صداي تيك تاك ساعت است وكليدهاي حروف و
حرف هايي كه نه با جوهري از آن گونه كه مي شناسيم كه با000
بر دل كاغذي خيالي حك مي شود وتو هرگز نمي تواني عطر
نامه هاي مرا لمس كني ومن هرگز نمي توانم لابلاي ورق هاي
نامه ام گل پرهاي محمدي بپاشم تا تو000
امروز تو ومن چقدر از پستانك هايمان دور شده ايم وچقدر
آسمان بي ستاره است وچقدر من نمي توانم حياط-حوض-آسمان وشب
را در آغوش بگيرم وسحر ها تنم از سرما مور مور كند ودست هايم
زق زق كند وصداي سگ ها وجيرجيرك ها خوابم را 0000
آي دنياي مدرن !چقدر عصر تو عصر يخبنداني ست وچقدر من از تو
مي ترسم بيشتر از تمام كلپاسه هايي كه روي ديوار هاي
سيماني خانه ما ،كودكي هايم را مي آشفتند000 بيشتر از تمام
بزنقره هاي خيالي كه هر شب لاي درخت هاي ياس خانه ما پرسه
مي زدند000بيشتر از تمامِ000مدت هاست خواب هايمان آشفته است 0
سگ ها را به خيابان بياوريد 0000ما مي ترسيم 0
فاطمه تفقدي
قحطي نامه (2)
امروز با صغري حسابي بازي كرديم و با هم نون و آب نبات
خورديم مادرم سبزي هاي مردم را پاك كرد و من نهار نان
و بوي سبزي خوردم با كمي پنير0روي پنيرها يك چيزي
بود شبيه كناره حوض خونه صغري و يك مزه اي داشت اما
از نان خالي بهتر بود،من تا حالا لوش نخوردم اما صغري
مي گفت مزه لوش ميده 0چند تا آلوي لهيده هم ميوه
بازيمون بود ، عروسك هاي لته گيمون را توي بغل
گرفتيم و حسابي خاله بازي كرديم بعد آرزو ها يمان را
به هم گفتيم 0
صغري طفلك پاهايش خيلي عرق مي كند ،به مادرش
گفت جلوي چكمه هايم را با چاقو ببرتاپاهايم هوا بخورد
خيلي پاهاي بي جورابم زخم مي شود ،مادرش گفت :
پس زمستان چكار مي كني ؟ تنم لرزيد000
فاطمه تفقدي